Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzeldi tebrikler..
Bu gün Irakta olan işgal.. Yarın yanında, öbür gün yanında, öbür gün burada.
Ve hala insanlar oyunda oynaşta...
MUHTEŞEMDİ ŞİİRİNİZ, SON SATIR DÜNYALAR KADAR GÜZELDİ..
UZAKLARDAN ATEŞİ ÜFLEMEK DEĞİL BU.., İÇİNDE YANMAK, ACIMAK, KANAMAK... 'İNSANIM' DEMENİN BEDELİ GİBİ...
YÜREĞİNİZE SAĞLIK, GÖKYÜZÜ HEP YANINIZDA OLSUN....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta