Ben;
Dünya nüfusunun atıklarını taşıyan enkaz torbası.
Mekanik bir toplumun çöplüğünü karıştıran 4 ayaklı hayvan.
Teknolojiye yenik düşmüş bir milletin, teknolojiden mahrum kalmış cahili.
Modernleşmeyi kabul etmeyen bir yobaz...
Acı çeksin diye çarmığa gerilmiş bir İsa.
Cesedi yakılmış bir canlı.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta