Ben anayım,
Çocuklarımın ve bütün çocukların anası.
Sevgi, sevgi diye atar yüreğim.
Zarar gelse kılına,
Tırnağına batsa diken,
Yüreğimden damlar kanı,
Acısını duyarım en erken.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




ama önce ana sonra insan gözüyle...kutluyorum, sevgi dolu ve elbet insanlık gerekleriyle dolu şiirinizi. saygıyla
Anaç, hümanist, global... en önemlisi de ataerkil toplumun aynası... güzel bir ritimle tematik bütünlüğünü koruyan insani bir şiir okudum... yüreğiniz hiç soğumasın... :))
Ben insanım,
Severim, gülerim,
Gülmeyi severim.
Ama hep acır yüreğim.
acır yüreğimiz...
yüreğinize sağlık....
harika anlatım...
saygılarımla kutlarımmm...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta