Ben insan!
Ben ki; Yaşamın karanlığına boyun eğen,
Çaresiz bir gözyaşı gibi ömrün kıyısına akan,
Yiten aşkı yürek sığınağına saklayan,
İfade edilmesi güç düşünceleri, öğle vakti yitiren
Ve hareketsizce gecenin kubbesine asılan,
Çok yakın zaman önce, canlı ve gülümseyen varlığına
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta