Ben Hülya değilim…
Sırf sen gör diye,
her gece gözlerinin kapanmasını bekleyen sokak lambalarının sönük durduğu bir anda değilim.
Bu ara gecem, gündüzümde karanlık gölge değilim mesela.
Gittiğin her yerde olmak olsa da hayalim,
bir ressam hiç değilim; çizemem.
Gönül gözümdeki seni çizdirmem.
Ya da bir eşya, eskitilmeye mahkûmmuşum gibi…
Ben sözleri değirmende öğütmüş,
aldanışlardan nasibini almış yaralı yüreğim.
Fakat Hülya değilim;
ne de yalandan bir düş görmek isteyene.
Hakikatin ta kendisiyim.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 03:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!