Bir toprak damdı adı belki,
Kerpiçti duvarları,
İçinden rüzgarlar geçti
Ama ben hiç üşümedim.
İki söğüt arasında bir meşe,
Dört sarı yapraklı güz kavağı,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




ben böyle bir ev tanıyorum,
bir taze akasya ağacının altında,
çocuktum..
Ve özgürlüğü tatmak için..
şimdi gibi,
hep tırmandım..
Özgürlük sarhoşluğunda
maviye bulandım..
çok güzel yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta