Bir toprak damdı adı belki,
Kerpiçti duvarları,
İçinden rüzgarlar geçti
Ama ben hiç üşümedim.
İki söğüt arasında bir meşe,
Dört sarı yapraklı güz kavağı,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




ben böyle bir ev tanıyorum,
bir taze akasya ağacının altında,
çocuktum..
Ve özgürlüğü tatmak için..
şimdi gibi,
hep tırmandım..
Özgürlük sarhoşluğunda
maviye bulandım..
çok güzel yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta