BEN HİÇ ÇOCUK OLMADIM
Ben hiç çocuk olmadım,
Dizlerim yara tutmadan büyüdüm.
Oyuncaklarım suskunluktu,
Gülüşüm erken söndü.
Ben hiç çocuk olmadım,
Masallar yarım kaldı gecemde.
Annemin sesi yorgundu hep,
Uykum korkuyla örüldü içimde.
Ben hiç çocuk olmadım,
Bir ekmeği bölmeyi öğrendim önce.
Hayat ağır geldi omuzlarıma,
Yaşım küçük, yüküm büyüktü bence.
Ben hiç çocuk olmadım,
Ağlamak lükstü, sustum çoğu zaman.
Kimse sormadı '' iyi misin'' diye,
Cevaplarımı yuttum her akşam.
Ben hiç çocuk olmadım,
Bayramlar hep eksik geçti içimden.
Bir çift temiz ayakkabı kadar uzaktı,
Sevinmek denen şey gözlerimden.
Ben hiç çocuk olmadım,
Ama hala içimde biri üşür.
Gece olunca dizlerime kıvrılır.
Büyümüş bedenimde bir çocuk susar.
YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH: 12.01.2026
SAAT: 14:30
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 23:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!