Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hem ağlarken, hem gülerken,
Çekip gurbete giderken,
Aç kalınca, yemek yerken,
Ben hep seni düşünirem... Nafi Çelik
Naçizane bir dörtlük de benden diyerek size katıldım...
Etkin, anlamlı ve duygulu şiirinizi severek okudum. Tebrikler.
Tam Puan + Ant.
Selam ve sevgilerimle...
Nafi ÇELİK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta