Sessizlikte yankılanır içimdeki sesler,
Bastırılmış duygular, unutturulmuş hisler.
Bir kimlik ararım, silinmiş izlerde,
Var mıyım, yok muyum, belki de hep gizlerde.
Adım yok, sesim yok, duymadınız hiç beni,
Gölgelerde yaşadım, bir nefes almayı bekler gibi.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta