Kim verir kollarını, feda eder yaşlarını,
Bir omuz bulsam ağlarım sabaha kadar,
Çata çata kaşlarımı vura vura başlarımı,
Bir yol bulsam yürürüm sonuna kadar,
Gücümü tüketip yara edinceye dek ayaklarımı,
Solmuş bir gül bulsam beklerim bahara kadar,
Tüketene dek tüm umutlarımı, düşlerimi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta