Ben hep on on yedi yaşında bir bebeğim,
hoşgeldini ciğeri yakan dünyaya deneğim.
Annemin umuduyum, büyümeyeceğim
ki karanlığı kutusunda saklı kalsın gecenin.
Ben hep on yedi yaşında bir çocuğum
geçmişini yazacak kalemlerin ucuyum.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta