Ben hep on on yedi yaşında bir bebeğim,
hoşgeldini ciğeri yakan dünyaya deneğim.
Annemin umuduyum, büyümeyeceğim
ki karanlığı kutusunda saklı kalsın gecenin.
Ben hep on yedi yaşında bir çocuğum
geçmişini yazacak kalemlerin ucuyum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta