Bir akşamüstü aniden geldiler.
Amanos'un eteklerinden süzülerek indiler.
En önde heybetli bir sancak vardı.
Altındaki zaferden emin bir kumandandı.
Gökler fısıldarken duydum, adı Süleyman'dı.
O akşam attı üzerimden küfrü, günahı.
Sabahında günlerden Cuma'ydı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta