Kartanesi gibiyim erdim yavaş yavaş,
Ömrüm tükendi bitti bir gün gibi arkadaş.
Ne bir teselli buldum, ne de gönlüme sırdaş,
Ben hasretim gülmeye, gülmek bana arkadaş.
Yarım kalan düşlerin ardından koşuyorum,
Bir umut var içimde onunla yaşıyorum,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
