Kurak bir çölün ortasında
Gülümseyen bir vaha kurulacak bir gün
Ben halkım
Hep ileriye, yükseklere çağlamaktır kaderim
Kimi gün Beyazıt meydanında sırtından vurulan Özgürüm
Kimi gün geleceğe asılan Deniz
Vietnamlı çocuğun gözlerinde ki Aslanım
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta