Yok olası bir ümidin peşine düştüm
Yanımda ne yoldaşım nede sırdaşım
Belkide senin yokluğuna alışmıştım
Gönlün olmuyordu yada ben adresi şaşırdım
Yaş doluydu gözler Korkar olmuştu içler
Bu tiren geçmedi yada ben kaçırdım
Gecenin karanlığıydı sana giden yollar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Biz uslansak gönül uslanmıyor ne çare... Yüreğinize sağlık Cevdet Bey, hoş bir şiir olmuş, kutlarım. Nermin Seyratlı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta