15.01.1933 - 28.08.2016
İnsan bir umut mudur? Benim; budur umudum...
Ümidim insan olmak; insanlıksa hududum! ...
Gönül; bak ki, sende, ben ne gördüm? Bilebilsen:
Sen; şafaktan nur topu, bekleyenlere ihsân...
Bir hâneye, ümitle gelen bir efsâneydin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta