Son kuşlar da sofradan kalkıp
Hayatın kırıntılarını kanatlarında taşıyınca,
Şafak vakti tan yeri kızıl bir güneş doğuracak.
Ben de bütün harabe seferlerimi sırtıma alıp
Gölgemi bile cebime koyup
Sürgülü kapıları ardıma bırakarak
Uzaklaşacağım buralardan kavimler göçü telaşıylan.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta