Ben giderken en çok seni bıraktım geride.
Yere damlayan bir kaç damla göz yaşımı bir de
Ben giderken.
Ben giderken Eylül dü.
Yapraklarını döküyordu ağaçlar,
Yerlerde sap sarıydı yapraklar
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




yüreğinize sağlık ..güzeldi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta