Ben işte; sen gibi...
Kendini, sarıp sarmalayan;
Acıyan yaralarını saklayan...
Ben işte; sen gibi...
Rengi aynı, umutlarımızın...
Her düşüşte kendimizi bulduk...
Karşı durduk, güçlüklere cesaretle...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Hikmeti anlayıp, sabra sarıldık...
Günü karşılarken şafak vakti;
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta