Ben işte; sen gibi...
Kendini, sarıp sarmalayan;
Acıyan yaralarını saklayan...
Ben işte; sen gibi...
Rengi aynı, umutlarımızın...
Her düşüşte kendimizi bulduk...
Karşı durduk, güçlüklere cesaretle...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Hikmeti anlayıp, sabra sarıldık...
Günü karşılarken şafak vakti;
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta