İşte geldim sana, acısı bulutlara kar olan bir dağın tepesinden.
Akar suları hüzün olan çeşmelerden bir tas su getirdim sana.
İçim içime sığmadı, güneşin en zararlı tarafından baktım dünyaya.
İşte geldim sana sen yoksun...
Dünyanın en kurak yerinde yetişen, en zehirli bitkileri topladım kendim için
Sana ise gökyüzünden yeşermiş ömrünce kurumayacak karanfiller topladım.
Kanatlarını mı kırdın sevgilim neden gelip almıyorsun çiçeklerini?
Ben geldim sana sen yoksun.
Şimdi yanımda olsan yıldızları izlemeyi bırakır seni izlemeye dalardım
Ara sıra kayan yıldızları toplar saçlarına tac yapardım.
Senin için getirdiğim hüzün suyunu ben içer gözlerine baka baka ağlardım.
Ey benim gecesi göz yaşı olan lambalarım.
Ben geldim sen yoksun...
Ümit Ay
Kayıt Tarihi : 19.4.2022 02:41:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!