İlk defa yazıyorum güzel şeyleri
çöldeki susuzlar, hasret çeken sevdalılar gibi sarılıyorum mutluluga,
artık seviyorum sabahları, parkları, yolculukları,
ilk defa görüyorum sanki mahallenin güzelleri
ve günaydın der gibi bakan gözlerini
bir bir unutuyorum yoksulluktan kaybettiğim aşkları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta