Ben kahırım,
ben acıyım,
ben derdim.
“Gücüm yeter dağlara,
deviririm ben”, derdim.
Dertler uzaktı bana,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Enteresan bir yaklaşım... Güzel olmuş... Tebrikler.. Zuhal Demiröz
Artık, ben dertteyim,
dert bende
şimdi, ben derdim
Kutlarım Ahmet bey.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta