yalnızlığın en zengini1957
şiir yazar methiyeler dizersin
zaman altından akıp giderken
bu benim der hayaller kurarsın
o arada bir uğrar sonra kaybolur
elini uzattıkça uzaklaşır dokunamazsın
adam kadına anlatamaz sevgisini
aynı yağmur altında ıslanmak istedeğini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta