adım adım yaklaştım
ve kaçtım sonra yaşamın katı duvarından.
yıkılmayacağını yıkılamayacağını anladım,
ezbere okunan şarkıların insafsız dizelerini.
ne umut karışabilirdi yüreğine ne de istediğim iki damla gözyaşı...
ellerine bütün gökyüzünü verebilmiştim.
sunabilmiştim karaya bulanmamış bulutları...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




tebrık ederm...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta