adım adım yaklaştım
ve kaçtım sonra yaşamın katı duvarından.
yıkılmayacağını yıkılamayacağını anladım,
ezbere okunan şarkıların insafsız dizelerini.
ne umut karışabilirdi yüreğine ne de istediğim iki damla gözyaşı...
ellerine bütün gökyüzünü verebilmiştim.
sunabilmiştim karaya bulanmamış bulutları...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
