Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Olmadı mı olmuyor bazen
Anlayamıyorlar
Birbirini,
İki seven
İki kalp
Aynı dili konuşamadığından...
Etkiliydi
Sitem
Tebrikler Hamiye Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta