Kaç defa burkuldu bir yerlerim ama hala inatla ince topuklu yalnızlıklarımı giyiyorum.
Cami avlusuna bırakılmış öznesi bilinmeyen ama yüklemi hiç değişmeyen ayrılık şiirlerini sahiplendim,annelik yapıyorum.
Kelime dağarcığımda bir tek adın kalmış,sürekli bozuk plak gibi tekrarlıyorum.
Güzel anılar aklımı terk edeli çok oldu,yüzümdeki çizgilere baktıkça bile hatırlayamıyorum.
Yine de hala terk ettiğin o kadınım,ne saçlarımda ki kırıklar ne tırnaklarımla kazıdığım acılar değişti.
Yalnızca en sevdiğin parfümüm yerine,bol bol sinir ilacı kullanıyorum.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta