Arada bir şöyle ortalığa, çıkıyor, çıkıyor,
Şaşkın ördekler gibi hep kıçına bakıyor,
Ateşi, kibriti olmadan sigaralar yakıyor,
Bu şiirden, ben de, bir şey anlamadım.
Vallahi öylesine yazdım, kime dokunur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta