Hani nerede o çocukluğum
Özledim çocukluğumun yaramazlığını
Burnumu koluma silmeyi
Yeni pantolonu giyince hemen dizini yırtmayı
Kazaklarımın üzerindeki kirleri
Çamura bulanmış yüzlerini
Misket oynarken mızıkçılık yapmalarımı
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Sahi, hani nerede o çocukluğum...
Ne zaman iyileşti, sürekli kırılmaz denilen fındık ağacının dallarıyla birlikte yeri öptüğünde dizlerimde açılan yaralar...
Benden kurtulduklarına sevine sevine, onlarda büyüdü mü, benimle birlikte...
Nerde hani, geveze anneannemin bayram kınaları, hediyeleri... Birde babamın geliş gidişleri...
Güzel bir geziye vesile oldunuz...
Ellerinize, yüreğinize sağlık, Mahmut Bey...
Nicelerine inşaAllah...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta