BEN çoçUKKEN
ben cocukken yagmurlar dahi farklıydı
kış kış gibi bahar bahar gibiydi
güneş daha bir parlaktı sanki
yıldızlar ışıl ışıldı
şimdi kirlendi sevdalar
kahır içinde yıldızlar
hainlikler yarışırcasına birbirini kovalar
nerde şimdi karşılıksız dostluklar
sözünün eri dürüst insanlar
kalp kırmaktan korkan aslan yurekler
nerde şimdi her sözü tarih olan ulu çınarlar
bozuk zaman içinde bir bir kayboldular
nerde şimdi çocuksu hayallerim
bir vefasızın elinde soldu gitti koskoca ömrüm
kar tipi dolu yağdı erim erim eridim
ruhum terketti boş yaşıyor bedenim
ta geçmişten kararmış geleceğim
ben çocukken kavgalar delikanlıcaydı
kimse kimseyi sırtından vurmazdi
dillerden sitem dökülmezdi
sevdalar dürüst temizdi
içinde yalan söz barındırmazdı
dün söylediğinden bu gün caymazdı
sevende sevilende mertti delikanlıydı
şimdi düşüyor umut cantam elimden
hayallerim dökülüyor içinden
dilim isyanda boş sözlerden
kalbime hayır yok aldığım nefesden
sessiz haykırışlar yükseliyor yüreğimden
ben cocukken bülbüller değişik öterdi sanki
güller bir başka kokar renk renk açardı
şimdi bülbül ahuzarda
gül boyun bükmüş intizarda
umut arıyor yağmurlarda
kuruyup solan bağlarda
vaz geçtim ben bu bozuk zamandan
bülbülü gülü olmayan bağlardan
vazgeçtim yalan sevdalardan
korkmuyorum artık azrailden cellattan
iki damla yaş süzülüyor gözlerimden
vefasızlarla dolu mazimi anlatan
ben çocukken damı akan evimiz kepiçtendi
umursamazdık dert etmezdik hiç bir şeyi
mutlu bir havayla söylerdik türkülerimizi
şimdi bozuldu sevdalı türküler şiirler
sesim kısık yuzum asık yüreğimde hıçkırıklar
derinlerde bir yerde intihar hüzünleri var
m.özgür özbek
Mözgür ÖzbekKayıt Tarihi : 8.9.2018 09:53:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!