Ben çocukken bu şehirde
yine fabrika bacaları tüterdi
dört köşesinden.
Ama yine de zemheride
nefes alırdık hepimiz.
Oksijene muhtaç kalmadı
bu gün kadar hiç birimiz...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




hepimiz bazen özlemle bazen hüzünle anıyoruz eski günlerimizi yüreğine sağlık sevgili şair arkadaşım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta