Ben çocukken ne güzel toprak damlı ahşaptan evimiz vardı
Arkasında kocaman bahçesi vardı içerisinde meyve ağaçları
Kuşlara yem atardım salıncak kurardım ağaç dallarına
Aklıma geldikçe gözlerim doluyor o günlerin özlemi içimde
Şimdi apartman katlarında beton hücrelerde
mahkumum.
...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta