Ben çocukken ne güzel toprak damlı ahşaptan evimiz vardı
Arkasında kocaman bahçesi vardı içerisinde meyve ağaçları
Kuşlara yem atardım salıncak kurardım ağaç dallarına
Aklıma geldikçe gözlerim doluyor o günlerin özlemi içimde
Şimdi apartman katlarında beton hücrelerde
mahkumum.
...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta