Ben çocukken;
Güneşin bile gücü yetmezdi bana,
Soğukla dans eder, buluta rest çekerdim.
Düşer, kalkar, Sever ağlamazdım..
Koşup nefes almazdım.
Ben çocukken;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




belkide hala öylesin, öyleyiz
Ne güzel...masal gibi bir çocukluk...torunuma anlatacağım bu masalı..sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta