1 AĞUSTOS 2002 DİYARBAKIR KULP AYGÜN KÖYÜ
Ben çocuğu kucağında vurulan babanın acısıyım. Sokakta ip atlarken küçük bir kızın koparılan ayağındaki çığlık benim. Füzeyle yıkılan okulun duvar harcıyım! Kopmuş çocuk başlarıyım, kopmuş çocuk elleriyim… Bombalanan hastanelerde yaralı çocukları kurtarmaya koşarken; bir hemşirenin, şarapnel parçasıyla yere düşen elini almaktan vazgeçişiyim. Ben çocuğuna ağlayan annenin gözyaşıyım. Annesinin karnında kurşunlanan bebeğin susmasıyım… Sesimden tanıyın beni!
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta