1 AĞUSTOS 2002 DİYARBAKIR KULP AYGÜN KÖYÜ
Ben çocuğu kucağında vurulan babanın acısıyım. Sokakta ip atlarken küçük bir kızın koparılan ayağındaki çığlık benim. Füzeyle yıkılan okulun duvar harcıyım! Kopmuş çocuk başlarıyım, kopmuş çocuk elleriyim… Bombalanan hastanelerde yaralı çocukları kurtarmaya koşarken; bir hemşirenin, şarapnel parçasıyla yere düşen elini almaktan vazgeçişiyim. Ben çocuğuna ağlayan annenin gözyaşıyım. Annesinin karnında kurşunlanan bebeğin susmasıyım… Sesimden tanıyın beni!
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta