Tanrı artık saçlarımı okşamıyor,
rüzgâr bile bana dokunmuyor.
Küs müyüz Tanrım?
Yoksa ben mi çok büyüdüm?
Bir zamanlar dua ederken
saçlarımda yıldızlar olurdu.
Şimdi sessizlik var,
ama hâlâ seni çağırıyorum.
Kayıt Tarihi : 3.11.2025 19:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!