En çok göğe bakmayı sevdim ben,
Tüm umudum oradaydı.
Fesleğen çiçeğine dokunmayı sevdim,
Hüzünlerim oradaydı,
Bir kediye su vermeyi sevdim ben,
Masumluk oradaydı.
Yağmurda ıslanmayı sevdim en çok da
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta