Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ah bubinga
Bir zamanlar güneşi içerdi yaprakların
Sallanırdı rüzgârda
Kutluyorum...
bir rüyadan geçme işidir yaşamak...başka ne ola!..
tefsircisi bol ama!..
ve şiir,başta daha çok bana geldi..sonra gitti benden, sona doğru...anladım ki ben çölde deve değil,koyundum haymana'da...'me' dedikçe kesip yedi çobanım..'me' dedikçe,kuruyup gitti buğdayım,otum,ortamım..
'cenin' kalsaydım keşke!..
dedim,kendimce...
şairi kutlayarak,herkese 'kadınlar günümdem(!)' saygı ve sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta