Susarak büyüttüğüm her cümle,
Boğazımda paslı bir zincir gibi durdu.
Konuşmadım, çünkü duvarlara çarpmaktan yoruldum.
Bir kalbin önünde eğilmekten değil,
Kendi yok sayılışıma alışmaktan korktum.
Sen sandın ki, kalmam, kabul etmekti.
Oysa kalmak, en büyük direnişimdi.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta