İnsanım ben etten kemikten
Farkım yok hiç kimseden
Yüregim var sızlayan
Kalbim var aşkı tanıyan
Gönlüm var deryaları içine alan
Gözyaşlarım var bazen mutluluğa
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




aglayarak gelen gulumseyerek gidiyor,
gül yanaklarindan yaslari siliyor... guzeldi, dost.. Yureginize saglik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta