İnsanım ben etten kemikten
Farkım yok hiç kimseden
Yüregim var sızlayan
Kalbim var aşkı tanıyan
Gönlüm var deryaları içine alan
Gözyaşlarım var bazen mutluluğa
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




aglayarak gelen gulumseyerek gidiyor,
gül yanaklarindan yaslari siliyor... guzeldi, dost.. Yureginize saglik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta