Ben; kara dağların, kara bahtlı adamı,
Dağların oğluna, mekân olmuşum.
Ben, çatlamış sabrın, taşan ayranı,
Kürre-i Arz, oluşurken doğmuşum.
Ben; Nemrut’ta, Süphan’da ağaran şafak,
Ben; Rahva Ovası’nda sararan başak,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Sayın Lââ Lemân'ın, sayfama verdikleri şeref, onurla kabullenişmiştir. En kalbi duygularımla, başarı ve mutluluk dileklerimle...
Tek kelimeyle harika...Gönlünüze kaleminize sağlık kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta