Ben en güzel yerindeyim, yani sesinin soluğundayım.
Sesine karıştır beni, seninle sonsuzluğa uçayım.
Tepeden tırnağa âşığım, bilirsin kanatlarım var benim.
Ben en güzel yerindeyim, yani sesinin soluğundayım.
Çocuk parkındaki salıncak misali sesinle en yükseklere sallayıp da tut beni.
Tepeden tırnağa âşığım, bilirsin
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Ey şair!
Sen nerden bilirsin beni?
Soluğumu ve sesimi.
İlk ve son öptüğün yerde
Zaman durdu sanki
Ama orası kesinlikle Homeros'un Etekleri değildi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta