Ben en güzel yerindeyim, yani sesinin soluğundayım.
Sesine karıştır beni, seninle sonsuzluğa uçayım.
Tepeden tırnağa âşığım, bilirsin kanatlarım var benim.
Ben en güzel yerindeyim, yani sesinin soluğundayım.
Çocuk parkındaki salıncak misali sesinle en yükseklere sallayıp da tut beni.
Tepeden tırnağa âşığım, bilirsin
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Ey şair!
Sen nerden bilirsin beni?
Soluğumu ve sesimi.
İlk ve son öptüğün yerde
Zaman durdu sanki
Ama orası kesinlikle Homeros'un Etekleri değildi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta