Ben bir gül ağacıydım
Kökümden söktüler.
Ne pişmanlık duydular
Ne gözyaşı döktüler
Ben bir gül ağacıydım.
Ben bir gül ağacıydım,
Dikenlerim vardı
Hiçbir parmağı kanatmamış.
Güllerim vardı kırmızı kırmızı
Güneşi gördükçe kızaran,
Rüzgârın şarkılarına eşlik eden
Güllerim vardı,
Ben bir gül ağacıydım.
Ben bir gül ağacıydım,
Geldiler zamanlı zamansız
Güllerimi kopardılar.
Önce bir iki
Sonra üç beş
Yetmedi
Ayaklarıyla çiğnediler.
Yetmedi,
Kökümden söktüler.
Ben bir gül ağacıydım.
Ben bir gül ağacıydım,
Hiçbir parmağı kanatmamış dikenlerim toprağa karıştı,
Parça parça olmuş güllerim yok artık.
Ne rüzgârı özleyebilirim ne güneşi,
Görülmemiştir bu yıkımın bir eşi.
Var olan her güzel şeyi
Yok etmeyi zafer sayanlar varken
Toprağın üstünü özlemiyorum artık,
Ben bir gül ağacıydım.
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 19:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!