Ben bir ebeyim,
ama gülyüzlü bebeğini emziren,melek yüzlü annenin
resmini gerçekleştiren değil,
On çocuğun kahrını çeken
onbirincisini doğurmamak için çare arayan,
çilekeşannenin yanında olan bir ebeyim.
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




çok teşkkür edrim harika olmuş musinaktas.com da bütün şiirlerim değerli eleştirilerinizi beklerim
'uygarlığın ortasında tutsak olmaktansa, geriliğin ortasında ışık olmak.' Gözlerim kamaştı. Saygılarımla.
Duyarlı bir ebnin bakışı; insani bakışı böyle olmalıydı.Yalın bir anlatım.Tebrikler.
Şiir başlığına dikkat..!
Ben bir ebeyim,
çiçeklerle bezenmiş bahçenin,
günlük güneşlik beklenen odasında değil,
karlarla örtülü bir dünyanın,
aştan başka yiyeceği,
tezekten başka yakacağı,olmayan bir evin konuğuyum.
Yüreğine sağlıkSevginaz.Kutluyorun sizi.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta