Ben bir dut ağacıyım,
Yedi beni çocuklar, onlara sözüm yok
kökünden yeşilliğin hududu bucaksız tarlasında
kaybolmuş sarının tazeliği, beyazın yüzü…
Ben ki doğduğum yere her baktığımda
İçimde kabartı, oyuk,delik, ve deliğe sızmakta hasretin hüznü…
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta