Ben bir dut ağacıyım,
Yedi beni çocuklar, onlara sözüm yok
kökünden yeşilliğin hududu bucaksız tarlasında
kaybolmuş sarının tazeliği, beyazın yüzü…
Ben ki doğduğum yere her baktığımda
İçimde kabartı, oyuk,delik, ve deliğe sızmakta hasretin hüznü…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta