İskenderun körfezinin
Biraz yüksek önlerinden;
Bıçak gibi görünen;
Ceyhan ovasına doğru giren
Uçların doğu tarafındayım
Yiyeceğim yoktur benim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gülhan Özkara üstadım şiirleriniz harika beğeni ile okudum var olun allaha emanet olun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta