Bazen düşünüyorum da neden bu kadar çok yazıyorum bu kadar çok saçmalıyorum diye, galiba elimde değil bu. Yani istesem de kalemi bırakamıyorum. Bazen o beni bırakıyor ama bu sefer de kağıda sığınıyorum. Sanırım en yakın arkadaşlarım onlar olduğu için aramızda tuhaf bir bağ var. Yazılarını okkuyup en içten kahkahalarımla saçmalığına güldüğüm insanlar da var. Bazıları kendilerine şari diyor, bazıları fenomen. Ben ikisi de dğeilim. Hiç bir zaman da olmayacağım zaten. Tek amacım yazmak. Bundan rahatsız olan da istediği gibi sağ şerit olur sol şerit olur bizzat bariyerlerden olur yol alabilir.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta