Bazen düşünüyorum da neden bu kadar çok yazıyorum bu kadar çok saçmalıyorum diye, galiba elimde değil bu. Yani istesem de kalemi bırakamıyorum. Bazen o beni bırakıyor ama bu sefer de kağıda sığınıyorum. Sanırım en yakın arkadaşlarım onlar olduğu için aramızda tuhaf bir bağ var. Yazılarını okkuyup en içten kahkahalarımla saçmalığına güldüğüm insanlar da var. Bazıları kendilerine şari diyor, bazıları fenomen. Ben ikisi de dğeilim. Hiç bir zaman da olmayacağım zaten. Tek amacım yazmak. Bundan rahatsız olan da istediği gibi sağ şerit olur sol şerit olur bizzat bariyerlerden olur yol alabilir.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta