2 Ağustos 2002, İstanbul/Bakırköy
Ben sonsuzluğun eşiğiyim
Sarsılmaz gök kubbenin altındaki çocuğum
Büyücü çırağının tütsüsü
Heybetli ataların tozu dumanı
İnsanlığın son umuduyum
Aşkla kâimim aşka mânâ verenin kuluyum
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta